طبق ماده ۸۷۶ قانون مدنی ایران، حق شفعه زایل میشود در صورتی که شریک در مدت مقرر (معمولاً ۳ ماه) نسبت به اعمال حق شفعه اقدامی نکند یا به هر دلیلی قانونی از اعمال آن محروم شود، مانند فوت شریک یا اینکه ملک دیگر در اختیار او نباشد. در این صورت، حق شفعه به طور قانونی از بین میرود و امکان بازگرداندن آن وجود ندارد.
محمدیان تغییر وضعیت به منتشر شده