حق شفعه حقی شخصی و غیرقابل انتقال است که برای حفاظت از شریک یا هممالک در یک مال مشترک ایجاد شده است. قانون مدنی ایران (ماده ۹۶۵ به بعد) تصریح میکند که این حق برای شریک اصلی ایجاد شده و نمیتوان آن را به دیگری منتقل کرد، زیرا هدف آن جلوگیری از ورود شخص ثالث به مال مشترک و حفظ تعادل میان شرکا است.
محمدیان تغییر وضعیت به منتشر شده