در سیستم حقوقی ایران، فیلم به تنهایی به عنوان مدرک کافی برای اثبات جرم در دادگاه محسوب نمی شود. فیلم به عنوان یک سند دیجیتال می تواند به قاضی کمک کند تا تصویر دقیق تری از وقایع به دست بیاورد، اما اعتبار و ارزش آن به تنهایی برای اثبات جرم کافی نیست. برای اینکه فیلم به عنوان مدرک مورد قبول دادگاه قرار بگیرد، باید همراه با سایر مدارک و شواهد (مانند شهادت شاهدان، مستندات دیگر، یا گزارشات کارشناسی) باشد.
همچنین، صحت و اعتبار فیلم باید از سوی دادگاه بررسی شود. این بررسی ممکن است شامل تأیید اصالت فیلم، عدم دستکاری آن، و ارتباط مستقیم فیلم با پرونده و جرم مورد نظر باشد. در نهایت، قاضی بر اساس مجموعه ای از دلایل و شواهد موجود تصمیم گیری می کند و فیلم تنها یکی از این شواهد است که می تواند به عنوان کمک به فرایند دادرسی استفاده شود.
سردبیر تغییر وضعیت به منتشر شده