آیا پدر همسر شوهر مجاز به شهادت در دعوای طلاق است؟ آیا محدودیتهایی برای وی اعمال میشود؟ آیا دادگاه میتواند شاهد جایگزین تعیین کند؟
در نظام حقوقی ایران، که بر پایه فقه امامیه و قوانین مدنی استوار است، مسئله شاهد در طلاق از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا شهادت، یکی از ارکان اثبات و اجرای صحیح این امر خانوادگی به شمار میرود. این موضوع نه تنها جنبههای فقهی، بلکه مقررات قضایی مدون را نیز در بر میگیرد و نیازمند بررسی دقیق روابط خویشاوندی و بیطرفی شهود است تا عدالت و انصاف حفظ شود.
آیا پدر همسر شوهر مجاز به شهادت در دعوای طلاق است؟
خیر، پدر همسر شوهر (پدرزن) نمیتواند به عنوان شاهد در فرآیند طلاق معتبر باشد. بر اساس ماده ۱۷۵ قانون آیین دادرسی مدنی و قواعد فقهی مربوط به شهادت، افرادی که با یکی از طرفین دعوا خویشاوند نسبی یا سببی تا درجه ششم باشند، از جمله پدرزن، فاقد اهلیت شهادت هستند، زیرا احتمال سوگیری و عدم بیطرفی وجود دارد و شهادت ایشان باطل تلقی میگردد.
آیا محدودیتهایی برای وی اعمال میشود؟
بله، محدودیتهای صریحی بر وی اعمال میشود. قانون مدنی در مواد ۱۳۱۵ و ۱۳۱۷، شهادت خویشاوندان نزدیک را نافذ نمیداند و دادگاهها مکلف به رد چنین شهودی هستند. این محدودیت به منظور تضمین بیطرفی و جلوگیری از تأثیر روابط خانوادگی بر روند قضایی وضع شده و شامل تمام مراحل ثبت طلاق توافقی، خلع یا مبارات نیز میگردد.
آیا دادگاه میتواند شاهد جایگزین تعیین کند؟
بله، دادگاه صالح میتواند شاهد جایگزین تعیین نماید. در صورت عدم وجود شهود واجد شرایط، قاضی طبق ماده ۲۴۴ قانون آیین دادرسی مدنی، شهود رسمی یا مطلع را از میان افراد بیطرف منصوب میکند یا از سایر ادله اثبات دعوا، از جمله اقرار، سند یا کارشناسی، استفاده مینماید تا فرآیند طلاق بدون وقفه و با رعایت موازین شرعی و قانونی به انجام رسد.