ضمانت یا تضمین در حقوق ایران بهمعنای تعهد شخص ثالث برای پاسخگویی در صورت عدم انجام تعهد اصلی است. تفاوت ضمانت مدنی و تجاری در ماهیت قرارداد و حوزه اعمال آن است:
-
ضمانت مدنی: مربوط به قراردادهای میان افراد عادی (مثلاً فروش، اجاره، قرض) است و تابع قواعد کلی مدنی (قانون مدنی ایران) میباشد. هدف آن تضمین اجرای تعهدات معمولی طرفین است.
-
ضمانت تجاری: مربوط به معاملات تجاری و بازرگانی است و تابع قوانین تجارت میباشد. در این موارد، ضمانت ممکن است شرایط و آثار خاص تجاری داشته باشد، مانند استفاده در اسناد اعتباری، سفته، یا تضامین بانکی که سرعت و فوریت بیشتری در اجرای تعهدات دارند.
به طور خلاصه، ضمانت مدنی عمدتاً در روابط شخصی و مدنی کاربرد دارد، اما ضمانت تجاری در روابط تجاری و اقتصادی با قواعد خاص اجرا میشود.
محمدیان تغییر وضعیت به منتشر شده