آیا اجاره روزانه خانه خودش جرم است؟ اگر بدون مجوز و از راههای غیرقانونی انجام شود چه برخوردی میشود؟ اگر معلوم شود خانه را برای کار خلاف در اختیار دیگری گذاشتهاند، تکلیف مالک چیست؟
اجاره، در اصل یک رابطه حقوقی و قراردادی است؛ اما وقتی شکل فعالیت از یک قرارداد ساده عبور کند و به کسبوکار اقامتی یا بستر وقوع جرم تبدیل شود، پای نظارتهای انتظامی و گاه مسئولیت کیفری به میان میآید. بنابراین باید مرز میان اجاره مشروع، فعالیت بدون مجوز، و تسهیل جرم را دقیق شناخت. هر پاسخ دقیق، بر مدار مجوز، قصد، و نحوه بهرهبرداری از ملک میچرخد.
آیا اجاره روزانه منزل جرم است و مجازات کیفری دارد؟
صرفِ اجارهدادن روزانه یا ساعتیِ منزل، بهخودیِ خود جرم محسوب نمیشود و در نتیجه مجازات کیفری ثابت و واحدی ندارد؛ اما اگر این فعالیت به شکل کسبوکارِ اقامتیِ سازمانیافته و بدون مجوزهای لازم انجام شود، ممکن است با برخوردهای نظارتی مانند تعطیلی یا پلمب واحد یا پیگیریهای انتظامی مواجه گردد. افزون بر آن، اختلافات قراردادی، مسئولیتهای مالیاتی و شکایت همسایگان بابت مزاحمت میتواند پیامد حقوقی و انتظامی ایجاد کند.
اجاره روزانه بدون مجوز یا از مسیرهای غیرمجاز چه پیامدی دارد؟
اگر اجاره روزانه از طریق کانالها و وبگاههای فاقد مجوز انجام شود یا مالک/متصدی ضوابط نظارتی را رعایت نکند (ثبت مشخصات میهمانان، رعایت مقررات اماکن، و اخذ مجوز فعالیت اقامتی)، معمولاً موضوع از مسیر نظارت اماکن پیگیری میشود و امکان تذکر، تعطیلی محل، جمعآوری تبلیغ و در مواردی پلمب وجود دارد. این اقدامات لزوماً حکم محکومیت کیفری نیست، بلکه ضمانت اجرای انتظامی/اداری است و با ارائه مجوز و رعایت ضوابط، ریسک اختلاف و برخورد کاهش مییابد.
اگر منزل برای ارتکاب جرم در اختیار دیگری قرار گیرد، مسئولیت کیفری مالک چیست؟
اگر مالک یا متصدی با علم و عمد، منزل را برای ارتکاب جرم در اختیار دیگری بگذارد یا تسهیلکننده باشد، موضوع میتواند از اجاره روزانه فراتر رفته و به عنوان معاونت در جرم یا حتی عنوان مستقلِ فراهمکردن محل برای ارتکاب برخی جرایم مطرح شود. برای نمونه، در مورد دایرکردن یا فراهمکردن مکان برای فساد، قانون مجازات سنگینتری مانند حبس تعزیری ۱ تا ۱۰ سال پیشبینی کرده است. عنصر آگاهی و قصد، کلید مسئولیت کیفری است.