ماده ۴۳۸ قانون مدنی ایران به تدلیس اشاره دارد. طبق این ماده، اگر در یک معامله یکی از طرفین عمداً اطلاعات غلط یا پنهانی به طرف دیگر بدهد و این فریب موجب شود که طرف مقابل معامله را انجام دهد، طرف فریبخورده میتواند قرارداد را فسخ کند. همچنین، فرد فریبدهنده باید خسارت واردشده را جبران کند. تدلیس در واقع نوعی فریب و نیرنگ است که موجب نقض اصل حسن نیت در معاملات میشود.
محمدیان تغییر وضعیت به منتشر شده