آیا ولیّ زن از حیث قانونی اختیار طلاق او را دارد و امکان انتقال حق طلاق به شخص ثالث وجود دارد؟
طلاق در نظام حقوقی از جمله اعمال تشریفاتی و مبتنی بر اراده طرفین عقد نکاح است. قانون، اختیار طلاق را بهشکل مستقیم برای زوج و در شرایط مشخص برای زن قرار داده و این حق را بهعنوان یک اختیار شخصی و قائمبهفرد شناخته است. بنابراین، اعمال آن نیازمند اراده صاحب حق است و اصولاً قابل انتقال به دیگری نیست مگر در موارد استثنایی که بهصورت وکالت رسمی اعطا شود. از این منظر، نقش پدر یا سایر بستگان در تصمیمگیری درباره طلاق تنها در حدود مشورت یا حمایت خانوادگی تعریف شده و جنبه تصمیمگیری حقوقی ندارد. اکنون به پرسشها بهصورت دقیق و رسمی پاسخ داده میشود.
آیا ولیّ زن اختیار طلاق او را دارد؟
از نظر قانون، حق طلاق متعلق به زوج است و زن نیز در حدودی که قانون یا شرط ضمن عقد اجازه دهد، میتواند آن را اعمال کند.
پدر، مادر یا هر شخص ثالثی هیچگونه اختیار قانونی برای طلاق دادن زن ندارند و اراده آنان در تحقق طلاق نقشی ایجاد نمیکند.
طلاق یک حق شخصی و قائمبه زوج یا زوجه است و قابل اعمال توسط پدر زن بهعنوان ولیّ نسبی نیست.
جایگاه والدین در روند طلاق از منظر قانون چیست؟
والدین زن یا شوهر ممکن است در روند طلاق نقشی حمایتی، مشورتی یا خانوادگی داشته باشند،
اما از نظر حقوقی صاحب تصمیم نیستند.
دادگاه تنها اراده زوجین را ملاک قرار میدهد و امضای شخص ثالث—even پدر زن—هیچ اثری در وقوع طلاق ایجاد نمیکند مگر آنکه او بهعنوان وکیل رسمی در امر طلاق منصوب شده باشد.
آیا امکان انتقال حق طلاق به دیگری وجود دارد؟
حق طلاق قابل انتقال ماهوی نیست؛
اما زوج میتواند به دیگری، از جمله پدر زن، مادر زن یا هر فرد دیگر، وکالت در اعمال حق طلاق بدهد.
در این حالت، شخص ثالث «صاحب حق» نمیشود، بلکه «وکیل در اجرای حق» است.
بنابراین پدر زن تنها در صورتی میتواند طلاق را ثبت کند که:
-
زوج به او وکالتنامه رسمی در طلاق داده باشد،
وگرنه هیچ اختیاری برای اقدام ندارد.